Ei tid med Barbie

Ein gong i tida var barbiedukker det kjekkaste eg kunne leike med.

...og det ser ut som om det er det fortsatt, men ikkje la deg lure av bilde! Eg skulle finne noko i eit kott, og der fann eg barbieutstyret mitt! Alle som nokon gong har eigd ei Barbie skjønar at eg då berre måtte prøve å kle på og av dei eit par tre-fire-fem gongar.

Eg var veldig heldig å ha eit par tanter som skjønte at Barbie var tingen og som sydde klede til desse dukkene mine. Dette var kleda som Barbie kunne bruke til kvardags...




...og til fest så kom kjøpekjolane til sin rett!


Silje syskenbarn og eg leika veldig mykje Barbie ilag. Vi var kreative på mange felt i Barbieverda. Omlag alt vi fann kunne brukast til eit eller anna. Som du ser på bilde under så brukte vi teiknestiftar til øyredobbar og klipte håret til dei kulaste sveisane. Den beste var Silje som klipte Tomboy-Torhild-sveis på si dukke. Kortklipt og fletta rottehale!


Eg fekk aldri Ken, men det stoppa ikkje familielivet til Barbie! Ho fekk ungar i fleng! No i ettertid stussar eg på om ho var av den trufaste typen, for eg synest ikkje det ser ut som om ungane har same far. Men som eg skreiv, så kan nesten alt(og alle) brukast!


Det er mykje rart ein leikar som barn. Eg var veldig glad i desse små babydukkene på bildet. Problemet mitt var berre at dei ikkje passa heilt inn i Barbieverda. Dei var for store til å vere baby, og samstundes såg dei for baby ut til å vere eldre sysken. Løysinga mi då var at dei fekk vere systra eller broren med Downs syndrom. Enkelt og greit.

Eg har vunne i lotto!

Eg er av dei som tippar berre for å ikkje la sjansen gå i frå meg. Eg er nemleg utrusta med vinnarflaks. Kvar tiande veke tippar eg Lotto og Vikinglotto for tilsaman 180 kroner. Det er 18 kroner i veka, noko eg ikkje synast er bortkasta fordi eg stundom vinn mellom 36 og 46 kroner. Ei lita glede i kvardagen!

Sist tippekupong gjekk ut i starten av februar, og eg har ikkje fått tippa på nytt før no på laurdag. Eg kryssa ut tala og fekk opp summen eg skulle betale. Der stod 180 kroner nederst på skjermen og 6810 kroner lengre oppe. Eg skjønte fint lite i starten, men med hjelp av kassadama så forsto eg at eg faktisk hadde vunne! Konge! Og dette var ikkje berre ei lita glede i kvardagen.
Ho var stor og det var laurdag!:)

Eiksundsambandet

Neida, det er ingen ting med meg som er minus 287 eit eller anna. Det er berre pappa-turisten som skulle ha meg med på eit bilde. Vi er nemleg 287 meter under havet i verdas djupaste tunnel. Denne tunnelen gjer at vi ut på øyane kan kome oss til fastlandet uten å ta ferge eller båt! Jippi!:)

Ferietid er god bloggetid

No er det palmesøndag, og det er fire veker sidan vinterferien var over og eg hadde kome att frå Gran Canaria. Korta eg sende er nettopp kome fram, så samvittigheita mi er berre litt dårlig fordi eg er so treig...

Før eg skriv frå ferien skal eg take med nokre opplevingar eg hadde før det. Gard blei TSN-leiar etter jul, og på vei sørover hadde teamet eit stopp her på Hareid. Dei var heime hos oss og åt middag, og så fekk vi dei til å ta ein liten opptreden for oss!!
Åååh! Fekk eit lite sakn der og då!


Tre tysdagskveldar i januar har eg hatt ei gruppe med konfirmantar heime hos meg. Det var kjekt!


Fyrste helga i februar var eg med Hareid Ten Sing på vintertreff i Sykkylven. Det også var kjekt!



Så reiste Hedda og eg på vår etterlengta vinterferietur til Playa del Cura!
Dette bilde illustrerer godt kva det var vi reiste dit for!


Vi landa i pissregn, men som vi hadde blitt lova, så var der finare ver lengre sør! Takk for det!


Vi hadde både sol og regn litt om kvarandre, men som det vande reisefølgje vi er så baud ikkje regnet på problem. Vi tok dagane og veret som det kom, og sidan vi og hadde regn så fekk vi nok oppleve fleire shoppeplassar enn om det hadde vore strålande sol heile tida! Avogtil var vi på stranda neste før sola kom...det var til tider veldig kaldt...men når målet er å bli brun, så kjempar vi for det!


Overalt kvar vi gjekk, høyrde og las vi norsk. Det var litt absurd. Eg har vore i ganske mange land, men aldri opplevd så mykje norsk som på Gran Canaria. Her er Hedda utanfor ein av dei mange norske spiseplassane.


Det var ein kjekk tur! Mykje lesing, god humor og mange opplevingar! Takk Hedda!

Og til slutt eit bilete av bokstavkjeksane vi kjøpte. Som den norskpersonen Hedda er, så leika ho seg litt medan eg var i dusjen.