Ungdom

Du veit at kvisa er i største laget når solbrillene heng igjen i panna berre du rynkar på nasen.

17.mai

Sist eg feira 17.mai på Hareid var i år 2000. Eg har altså feira nasjonaldagen vekke frå øya åtte gongar i denne rekkefølgja: Pila i Slovakia, Rakkestad i Østfold, Bø i Telemark, Bergen, Oslo, Bergen, Litomysl i Tsjekkia og til slutt ein til i Bergen. 17.mai for meg handlar om å vere der det er folk. Å ha det kjekt i ei god feststemning.


17.mai i år starta med kranspålegging av minnesteinane for dei som har kome bort på havet. Sola skinte slik at eg gjekk i skuggen for å ikkje bli for varm. Det er ikkje vanleg for 17.mai her på desse kantar.


Etter gudstenesta var det barnetog som varte og rakk. Her er vi på veg oppom sjukeheimen for å helse på dei som bur der.


Dette er eit bilete frå 17.mai i fjor i Bergen. Aina og eg slappa av etter eit godt og innhaldsrikt koldtbord. Måtte berre ta det med, for det er ein del av nasjonaldagen dette og. I år fekk eg meg ein power nap før vi for på friluftsmøte på Hadartun.


Etter mat hos Øyehol og folkefesten fekk eg endeleg dagens fyrste og siste is.

Speidarlykke

Å leve ute i naturen er heilt fantastisk, spesielt når det er fint ver. Det er mange grunnar til dette, og eg vil i denne posten få fram litt av det som er så fint med speidarlivet.

Speidarlykke er for meg å vakne opp i ein gapahuk som er open i front, og sjå og høyre dette:

Det er heilt stille og rolig, kanskje berre ein leir som er oppe og som så vidt har begynt på høgging og fyre bål i det fjerne. Sola skin mellom trea, det er tørt ver og det einaste eg skal gjere er å stå opp og få fyr på bålet vårt. Morgonane er ubetaleleg på slike turar.

Speidarlykke for meg er bål.

Alt med(kontrollerte, og ikkje alltid fullt så kontrollerte) bål er bra. Å berre brenne bål, å sitte rundt bålet og å lage mat på bål.

Speidarlykke for meg er å fare på leir og bygge det vi treng.

Gapahuk, kjøken, bord, benkar rundt bålet og andre ting som kan vere praktisk.

Speidarlykke for meg er humor.

Ny humor og god gammal speidarhumor. Ein god speidartur/leir innehelde mykje fliring.

Speidarlykke for meg er å vere saman med kjekke folk ute i det fri.

Å berre sitte rundt bålet i time etter time. Ete god mat, god drikke og godt snop. Prate god prat, prate berre tøys og fortelle historier. Alt dette er speidarlykke.

Påskeferie

Vi kjem ikkje frå sameland, slekta vår bor ikkje i sameland, vi er ikkje samar. Vi, mine sysken og eg, har måtte stått imot påstandar om at vi har sameslekt, berre fordi ho mamma snakka nordnorsk. Eg veit det kan vere å kaste bensin på bålet det eg no gjer, men eg gjer det likevel. Då mamma og eg kom til Skjerstad i starten av påska fekk eg sjå noko eg aldri har sett før. På markane der kyrne normalt beitar har reinsdyra teke over. Mengder av reisnsdyr. Sjukt! Ein dag var dei og på vandring på kyrkjegarden. Dei vil nemleg ikkje vere på fjellet for der er fortsatt mykje snø og lite mat.

Som sagt var vi på Skjerstad, og der fekk vi møte nesten alle syskenbarna mine på Gryt-sida. Det har til og med kome to nye Gryt'a til verda, ungar til syskenbarn. Olve og Signe Kristine.

Stort sett gjekk tida med til rolege påskesyslar som å henge med folka, lese bok, strikke, sjå på påskekrim, ete god mat og sove godt. Av aktivitetar var eg med på frisbee golf og gjekk Reinhornrennet med langrennsski og startnummer! Kjekt med ferie!

Så kom vi heim til Hareid skjærtorsdag kveld. På påskeafta tok vi den påskeårlege grillturen i fjæra. Vi var på Alme og det var 18 grader! Mest sol, men vi fekk litt regn også. Uansett: sjukt!

Øyvind, Julianne, Ole, Ole Martin, Gard, Mari, Andreas, Gerhard og eg var der. Så kom mamma og pappa syklande. Eit liggunderlag kan brukast til så mykje. Litt regn, og brått er det blitt til ein paraply! Viktig å verne hjelmen!

Våren har kome til Sunnmøre-det er deilig!

Om å skrive studieoppgåve...

Eg har lovd meg sjølv å ikkje gjere ferdig den posten eg har begynt på om vinterferien, før eg har levert endå ei oppgåve til Volda. MEN det er tydeleg at eg let meg sjølv gjere alt anna som har med Internettet å gjere. Ikkje heilt konsekvent med andre ord. Der har du meg!

...Voldaoppgåva er ikkje levert, men vinterferieposten er publisert en post ned(starta nemleg å skrive den 11.mars, og idag er det den 30. På tide, sei du?)!

Vinterferien anno 2009

I fjor var Hedda og eg på Gran Canaria i vinterferien, i år prioriterte vi nabolanda. Laurdag til tirsdag i Stocholm, også reiste vi til København og var der til laurdag.

Turen starta med overnatting på Lerstadtoppen hos svigerforeldra til Hedda. Grunnen til at vi satsa på det, var tidspunktet for flyavgangen. Sidan tunnellane til Vigra er stengde om natta, så måtte vi ta ferge frå Flatholmen. Vi for faktisk så tidleg at vi tok siste fergeavgang den natta. Tidleg ja, men vi har diskutert det i etterkant og kome til at vi gjer det nok igjen. Det går no alltid bra å stå opp tidleg, berre litt vondt der og då.

Fyrste dag i Stocholm møtte vi Stine, som har fysioterapipraksis der, og venninna hennar Marianne. Vi tok ein tur til tv-tårnet Kaknas og drakk kaffi, og eg fekk smake på den svenske spesialiteten Semla. Det er fastelavensbolle med eit lag marsipan inni. Nam! Bilde ser du under. Frå tårnet fekk vi sett utover store delar av Stocholm, som er ein fin by ein helst bør besøke når trea har fått blad på seg.

På veg heim frå tårnet kjørte vi forbi eit kult skilt eg ikkje rakk å ta bilete av. Synd! Viss eg skulle vedde, hadde eg satsa på at det var ein primitiv mopedinteressert 15-åring frå Hareid som hadde sett det opp. Der stod nemleg: "Ej moped".

På søndag kom Silje frå Bergen. Vi føle at vi fekk "gjort" Stocholm på dei dagane vi var der. Både inn og ut av kjøpesenter, handlegata og ein tur til Söder som har eit område med kulare butikkar.

Bilde under var eit vanleg syn denne veka. Det var ikkje berre Hedda som handla, men ho har, kan eg vel innrømme, litt betre shoppe-kondis enn meg. Vi laga oss en humorregel på turen. Det var ikkje lov å bli sur, sliten eller svolten. Dei tre S-ane. Og det er vel dette som ligg til grunn for at eg oftast satt og såg på beina til Hedda. Eg var verken sur eller svolten, men littegranne sliten til tider. Enig Hedda?

På tirsdag reiste vi til København. Det er dejlig å være norsk i Danmark, det er sant! Vi likar det iallefall veldig godt. Der gjekk vi også mykje i butikkar, for vi likar butikkane der. I København traff vi ein kollega av Hedda og systra hennar. Ho tok oss med til eit supersøtt(på alle måtar) te-hus.

Ein annan av dagane traff vi Andreas, ein som gjekk på Silkeborg då vi var der. Og så kom Guro, kusina til Hedda også på vinterferie til byen. Under ser du to leitande kusiner på Højbro plads(i mangel på dei tre små kineserane). Det er kjekt å teffe på kjentfolk på andre stadar enn ein gjer til vanleg!

Siste heile dagen på ferien tok vi oss ein tur til Christiania. Sist Silje og eg var i København var det desember og mørkt. Då var vi og ein tur i fristaden, men såg så lite. No var det midt på dagen og lyst, og vi fekk sett litt av kvart. Etter eit slik besøk sit ein igjen med nokre spørsmål. For eksempel lurer eg på korleis økonomien er(jada, ei kapitalistisk tilnærming), for dei treng vel pengar til eit kvart, og eg nektar å tru at alle dei som satt der klokka to på ein fredags ettermiddag jobbar skiftarbeid ein stad. Så lurer eg på sanitærforholda og skulegong(og ja, eg høyrer at eg no er veldig vaksen!). Men eg lurer på det, og det hadde vore interessant å få lært om denne fristaden og livet der. Ein ting skal dei ha; imponerande system med kjeldesortering! Der har vi noko å lære!

Til slutt må eg ta med dette bilete. Det er også frå Christiania.
Om enn eg ikkje er heilt samd med måten å leve på,
så er der mykje kult å sjå !


Takk for turen!

Skileirskule 2009

Onsdag 11. til fredag 13.februar var 9c, 9d og 9e på leirskule på Fjellsætra. Fyrste dagen tok vi med oss heile gjengen og gjekk på tur. Pausa var lagt til eit område med mulighet for å lage skihopp. Mange gutar var aktive der, flotte hopp og mange fall! Elles var aktiviteten snødukking, så heldigvis hadde mange av elevane hettegensar og joggebukse!:) Frå klokka seks var det kveldsope i trekket, og Gunhild(som eg er kontaktlærar saman med) og eg fekk stått litt på telemark og sett på og snakka mykje med elevane.

Leggeprosessen er eit kapittel for seg sjølv fyrste natta på leir. Det veit alle som har vore leiarar! Forrige helg hadde eg med Hedda som leiar for Hareid Ten Sing på vintertreff i Ulsteinvik, og eg kan vel rett som det er seie at denne fyrste natta var ganske lik som fyrste natta på VT. På Fjellseter ungdomssenter, der vi overnatta, må nokre ligge på hytter medan resten får ligge i hovudhuset. Vi tenkte at gutane skulle få ligge inne, slik at vi kunne ha ein viss kontroll over dei. Denne fyrste natta la jentene seg klokka tolv, og eg må innrømme at akkurat då skulle eg ønske at det var gutane som fekk ligge på hyttene. Det siste stadfesta tidspunkte eg veit er at nokon var våken var 02.40 på grunn av ein telefon til ein annan elev. Eg veit og at eg var våken klokka 03.54 og då var det stilt. Så dei vart vel trøtte til slutt.

Neste dag var vi i trekket på dagtid, og då kvelden kom var mange så trøtte at dei ikkje orka kveldskøyring. Vi hadde ei lita ykt med leikar, og Ole Lukkøye kom heldigvis litt raskare denne natta. Nokre elevar har og fått lære litt om massesuggesjon, skjønt eg veit ikkje heilt om dei kjenner til det ordet enno. Helga før vi skulle på tur var det eit skulekorps frå Ulstein kommune som var på korpstur til Fjellsætra. Dei blei fortalt at det var ein gong ei jente som døde, og som no går att. Så då ting forsvann(i alt rotet), det knirka i(det gamle) huset og då det minka på brus og kjeks(som to frekke gutar hadde forsynt seg med) var det ikkje tvil om at "nokon var der". Eg veit at eg hadde vore akkurat lik dei forskremte jentene den gongen eg var konfirmant på leirskule. Men heldigvis er eg no vaksen, og har lært meg å velge vekk kva eg vil tenke på. Det tok ikkje så lang tid å få ro i gjengen, og som eine jenta sa; "eg trur vi kjem til å flire av dette på bussen heim i morgon!" Eg satt ikkje på bussen, men eg trur nok dei flirte!

Neste morgen var der pakking, vasking og heimreise. Det gjekk som smurt, og no gler eg meg til neste helg, for då reiser eg på ferie utan elevar. Kjekt med og kjekt utan!

Askepott, kvar er du?

Truleg på juleball med Ulstein ungdomsskule!
Eg skreiv om juleballet i 2008 då eg opplevde at eit must for dansinga var tjukkelestar. Og tradisjon tru, så var det tilfelle i 2009 også.

Det som var nytt av året på gutesida var opne skjorter og slipset knytt rundt haudet. Sant å sei så likna heile sulamitten mest på eit firmajulebord omlag klokka fire om natta(slik eg ser for meg at det er iallfall). Trenden vart starta av dei tøffe 10.klassegutane, så det tok ikkje så lang tid før 8.klassingane forsto kva som var kult!

På nett igjen!

Jess! Då er eg på nett igjen. Ikkje det at eg nokon gong har vore utan nettforbindelse, men som dei vaksne sei; "tida strekk ikkje alltid til". Mykje jobb, mykje studie og mykje kjekke aktivitetar på fritida gjer sitt til at bloggen ikkje har blitt prioritert. Men no i dag, ikkje i morgon skal eg starte på eit nytt og betre bloggliv!

Så kva er det som har skjedd sidan sist? Forrige post handla om at farfar vart 95 år. 3.januar i år så døde han. Han var gamal og trøytt, og no trur eg han har det godt saman med farmor igjen.

Elles har eg starta på kick boxing, og slutta igjen. Slåstkjempane vart for store for meg, og slaga for harde. Så no etter jul har eg starta på vanlig taekwondo og har fått gult belte! Bilete skal kome!:)

Farfar 95 år!

30.august vart farfar 95 år. Det er ei bragd!

Skuleåret 08/09

Så var sommaren over, og skulestart ein realitet! I år skal eg vere kontaktlærar for ei 9.klasse saman med Gunhild! Det gleder eg meg til! Forskjellen frå i fjor er at eg i år skal undervise i norsk, samfunnsfag og RLE(tidligare kalla KRL) for fyrste gong! Det er kjekt, utfordrande og meir arbeid enn kva eg i utgangspunktet forventa! Men eg vert klokare også - på fleire områder! Og det skal ein ikkje kimse av!

11.september(sju år etter...) hadde vi friidrettsdag med skulen! Strålande sol og nesten 20 grader - i september!
Altså var det ein flott dag med mange glade folk!


Om ettermiddagen denne dagen starta eit studie eg skal ta i år. Norsk 2 lese- og skriveopplæring i skulen. Fyrsteintrykket mitt er at eg kjem til å lære mykje nyttig. I tillegg kan eg kombinere samlingane med å besøke ho Maria som akkurat har flytta til Volda. På mitt fyrste overnattingsbesøk fekk eg servert kakao med chili!
Kan anbefalast! Takk!


Etter studie og ei vekesluttkake på ein kafè i Volda for eg heim å møtte Hedda som kom på besøk for helga! Vi fekk oppleve kjendisfest med Ten Sing, snakka, møte Hedda sitt syskenbarn Guro som er elev ved SUFH, shoppa i Ulsteinvik, snakka, planlagt ferietur til vinterferien, ete pizza, snakka, sett film og ikkje sist men minst(som ein elev skreiv ein gong); vi fekk ei oppskrift på ei Oreo-kake som vi testa ut - og det gjorde vi med stor suksess!

...og her kjem resten av lærarferien min!

No tek eg til vett etter litt press frå omverda! forrige post var 3.juli, og no er det 14.september - på tide med ein ny post altså! Etter speidarleir gjekk turen til Skjerstad det Morten og Ann Kristin gifta seg 4.juli! Gratulerer!


Det vart berre ei helg denne Skjerstadturen og, men til gjengjeld rakk eg å møte stort sett heile Gryt-slekta! Den nye sporten her oppe er frisbee golf, så søndagen gjekk med til Skjerstad Open saman med mange syskenbarn, andre innbyggarar og tilreisande!


Mandags morgen for pappa, mamma og eg til Gran Canaria. To veke med sol og sommar saman med naboane Ole Kristian, Arnhild og Ingvil. Anfi del Mar og Anfi Tauro -ei veke på kvar plass i flotte leiligheter! Strålande sol og litt bris!
Ein typisk dag på Gran Canaria!


Så venta Overåsanden på meg då eg kom heim! Borte bra, men ingenting er som SANDEN på ein flott sommardag heime!
Ein typisk dag på Overåsanden!


Det blei mykje ollj i sommar! Og kjekt var det! Ranate, Camilla og eg tok og tilogmed ein tur til Kvamsøya! For fyrste gong i mitt liv faktisk. Ein kamerat av Renate var på ferie der, så då var det berre å reise! Tre kvarter med ferge kvar vei må planleggjast! Yatzy er tingen!


Helga 8.-10. august kom vi oss endeleg avgårde til det flotte Bremanger, nærare bestemt Grotle!
Fem jenter på tur! Gjennom Firdaposten vann vi billettar og back stage til DDE! Humor! Konserten var konge og back stagen var meir så som så...spør viss du vil høyre om det!
Men alt i alt var helga kjempekjekke!

Sommarferie

Det er deilig å ha ferie! Og ferien min skal vare lenge. Når det er ferie kjem mange kjekke folk tilbake til Hareid(ferieøya), og då er det ikkje kjedeleg ein einaste dag. Til no i ferien min har eg fått vore i bursdagsselskap med OL-tema. Eg valde Tonya Harding med boa og jernstong. Om ikkje alle detaljar er slik som i 1994, så har eg i det minste pariser(nakke)flette! Ann Helen-løypeheiar(Renate og Bente når dei var der) og eg var på lag. Vi konkurrerte i bamsemumseting, rebus, papirfly, spyd(sugerør) og springing. Vårt lag gjekk av med samanlagt seier. Vi hadde tre gull og to sølv!


To dagar etter for speidarane frå Hareid til Gjermundnes på krinsleir. Der har vi vore ei veke og hatt det veldig kjekt! Mykje regn ein dag og litt småbyger fleire dagar. Dei siste dagane var det sol og nærmare 30 grader. Det er deilig å få bo ute igjen syns eg. Det er seks år sidan eg sist var på leir, og det skal ikkje bli like lenge til neste gong!




Så er det berre for ferien å fortsette, og eg skal kome tilbake med fleire postar frå lærarferien min!

Hallgeir sine høner til hønehimmelen for...

Då eg var mindre hugsar eg at pappa brukte å kjøpe høner hos Hallgeir(for deg som ikkje kjem frå øya: Hallgeir er han som har hønseri på Hareid). Pappa brukte å flå dei sjølv og vi ungane stod spente rundt og venta på at han skulle finne egg som endå ikkje hadde fått hardt skall. Eg hugsar det som noko spennande og kjekt! No for eit par dagar sidan drog pappa og eg til Hallgeir for å kjøpe høner. Vi fekk 20 stykk daude høner som vi skulle flå. Pappa viste meg korleis eg skulle gjere det; skjere av føta, vingane og stjerten(på hønsespråket heiter denne vøle). Så sprett du opp skinnet og dreg det av høna. Deretter skjere ein til og dreg ut innvollane. Så skal ho vaskast og frysast.

Heilt ærlig så var dette ei veldig kjekk oppleving, tru det eller ei! Vi flirte mykje! Eg har snakka med fleire om det, og tilogmed informert mine msn- og facebook-vener. Eg tok fleire makabre(sett i ettertid) bilder og hadde store planar om å legge dei ut her på bloggen. Derimot slit eg no når eg skal velje ut dei eg skal ta med. Synest nesten det er litt kvalmt å sjå på dei blodige bilda. Difor får dokke som les bloggen min ta til takke med eit som talar for seg sjølv. Og eg kan godt tenke meg at mange av dykk er vel fornøgd. Er du særskild interessert så får du heller ta kontakt og eg skal halde ei lysbildeframsyning for deg!

Lott og løye!

Renate, Camilla, Rebekka og eg på Overåsanden 1.mai!

Om å krype til korset

Tord har vore i Egypt og kjøpt arabardrakt til seg sjølv og Gard

For ca 10 år gjorde Gard noko som eg har håna han for heilt til den 29. april i år. Han hadde ansvaret for å vaske opp hos mormor ein dag, og fann ut at han i staden for å vaske opp for hand like gjerne kunne bere all oppvasken bort til tante og onkel(30 meter unna) som hadde oppvaskmaskin. På grunna av dette har han fått kommentarar som: Åååh! Gape! Sjukt! og oppgitt risting på haudet kvar gong dette har komt opp i løpet av desse 10 åra som har gått.

No er det min tur å ikkje ha oppvaskmaskin. Det fungerar for det meste, men utfordringa mi kjem når eg ikkje rekk/orkar å ta oppvasken etterkvart og det hopar seg opp i oppvaskkummen. All kred til Tupperware, men når ein ikkje har oppvaskmaskin så er ikkje veien frå plastikkhimmelen til plastikkhelvete lang! No dei siste fjorten dagane av april har det vore ei slik opphopingsperiode. Grunnen denne gongen er at vi har hatt så fint ver, og då har eg faktisk samvit til å la husarbeidet ligge!

Problemet mitt kjem når eg då må starte på dette fjellet av glass, bestikk, skåler, fat, plastikk osv. Eg vert rett og slett utsleten av å tenke på det. Avsky er vel det ordet som skildrar mine følelsar for det best. Så tilbake til denne merkedagen 29.april. Gard er heime en tur, så eg inviterte han og pappa på middag. Og då vi var ferdige med å ete klarte eg ikkje å dy meg frå å spørre om dei orka å ta med seg oppvasken min heim til Geilane for å vaske han i oppvaskmaskina. Eg kraup til korset og eg er glad for det!

Det høyre og med til historia at då Gard kom bort til tante og onkel for å putte oppvasken i maskina, så var den i ustand. Og så stolt som Gard er så skulle ikkje dette oppdagast, så difor blei han ståande der borte å vaske opp for HAND!:)